بنده دانشجويى هستم كه از سال 56 براى خواندن درس در دانشگاه از شهرستان يزد به تهران آمدم ؛ البته به علت تعطيلى دانشگاه فعلًا در يكى از نهادهاى انقلابى در تهران مشغول فعاليت هستم ؛ ضمناً متأهل شده و منزلى را نيز اجاره كرده‌ام . قبلًا قصد اقامت در تهران را نداشتم ؛ ولى چند ماهى است كه قصد اقامت در تهران كرده‌ام ؛ در شروع ماه رمضان گذشته ، وضعيت نماز و روزهء خود را تلفنى از آن دفتر محترم و نيز دفتر حضرت آيت اللَّه منتظرى - در قم - سؤال نمودم ؛ هر دو جواب اين بود : با توجه به اين‌كه قصد اقامت كرده‌ايد ، حتى اگر بدانيد از منزلى كه اجاره كرده‌ايد ، قرار است در آينده به جاى ديگرى برويد ، مبنا در تهران براى شما همان منزل اجاره‌اى است ( يعنى نماز را درست بخوانيد و روزه بگيريد ) ؛ ولى حكم بلاد كبيره جارى است . چند روز پيش در مجلهء پيام انقلاب ارگان سپاه پاسداران به تاريخ حدود 24 / 7 / 61 ، از جمله استفتائات جديد از امام به اين مضمون بود كه اگر كسى ( تهرانى يا غيرتهرانى ) احتمال اين‌را بدهد كه از خانه‌اى كه به صورت اجاره‌اى سكونت دارد ( و در آن‌جا متولد و بزرگ نشده باشد ) ، در آينده به جاى ديگرى خواهد رفت ، نمىتواند در آن منزل قصد توطن كند و نمازش در اين خانه شكسته مىشود . پس اين طور بر مىآيد كه اگر در شهر ، در حال رفت و آمد روزمره باشد ، دائم نمازش شكسته و روزه نمىتواند بگيرد و حتى در خانه نيز بايد نماز را شكسته بخواند . اين‌جانب از اول ورودم به تهران كه قصد اقامت نداشتم ( از سال 56 ) ؛ و تا چند ماه پيش كه قصد اقامت در تهران كرده‌ام ، كلًا نمازها را درست خوانده و روزه نيز گرفته‌ام . البته از چند روز پيش كه حكم جديد امام را ديدم ، نمازم را شكسته مىخوانم . بدين وسيله تقاضامندم تكليف مرا نسبت به نماز و روزه‌هاى گذشته و آينده روشن فرماييد . بسمه تعالى ، بعد از كبيره شدن تهران ، قصد توطّن - كه قصد سكونت دائم است - بايد در يك محله باشد . چنانچه اين قصد در يك محله براى شما